Slavernij en economie

Door

Mr.dr. W.R.W.Donner

Elke wetenschapsbeoefenaar beziet de  verschijnselen door een andere bril. Hoe kijkt de econoom naar de slavernij?  Hij toetst de verschijnselen aan de volgende principes.

Economisch principe (een)
Elk individu zal ernaar streven om met zo weinig mogelijk offers een gewenst niveau van bevrediging van de behoeften te bereiken.

Economisch principe (twee)
Een productie organisatie zal ernaar streven  voor een bepaalde hoeveelheid output zo weinig mogelijk productiemiddelen in te zetten.

Homo economicus
De econoom gaat uit van het mensbeeld van de `homo economicus` (quasi-Latijn voor "economische mens") De mens is eerst en vooral een economisch wezen , dwz. gericht op de bevrediging van zijn behoeften op efficiënte, rationele of logische wijze en de productie doet geschieden op efficiënte, rationele of logische wijze.

Toetsing

Het idee dat de slaven, na gevangen genomen te zijn, met krakkatiekies omhangen  en uitgemergeld naar de plek werden gevoerd om verkocht te worden is in strijd met het economisch principe. Elke rationele verkoper zal zijn waar zo prachtig mogelijk willen aanvoeren om een betere prijs te kunnen bedingen.

Het feit dat de slaven tijdens het transport met kettingen aan de voeten werden vervoerd, had wel een rationele basis. In 1807 had het Britse parlement een wet aangenomen waarbij de vloot de opdracht kreeg kapitein en bemanning van elk schip dat slaven vervoerde naar Engeland over te brengen om opgehangen te worden. Het is logisch dat een schip dat slaven vervoerde bij het zien van een Brits oorlogsschip in de verte als de weerlicht alle slaven overboord moest gooien. De kettingen zorgden ervoor dat die ogenblikkelijk zonken.

 

De keti kottie viering is achter de rug. We hebben ons kunnen laven aan de doorwrochte uiteenzettingen van de wijze kenners van slavernijtoestanden over de verschrikkingen van de slavernij vooral in Suriname. In bijna alle landen is er slavernij geweest maar vrijwel nergens wordt daar veel  ophef over gemaakt. We hebben kunnen genieten van de toneelstukken waarin de verschrikkingen van de slavernij worden uitgebeeld. Ik hoorde zelfs een verklaring van een kenner die zei dat de Surinaamse slavinnen liever zelfmoord pleegden dan zich te laten verkrachten door de blanke meesters. Dar moet namelijk iets verschrikkelijks zijn geweest; verkracht te worden door iemand van positie. Liever gingen ze naar bed met een man die hen niets kon maken, die hen met een kind opscheepte om daarna de benen te nemen.. Alleen wij arme Surinamers hebben daar onder geleden.

Het is altijd al zo geweest dat een lichte kleur betere maatschappelijke perspectieven bood en biedt. Wat is dan logischer dan dat de vrouwen het geweldig vonden om witte kinderen te baren. Ze behoefden huns inziens heus niet verkracht te worden. In andere landen lieten de slavinnen zich graag verkrachten daar een mulatto kind meestal goed werd behandeld. In Haïti was bij de onafhankelijkheid dertig procent van de plantages eigendom van de mulatten de zg. gens de couleur.Geboren uit liefdes relaties of verkrachting.

Vandaar dat wij van Nederland steeds eisen genoegdoening, slavernij monumenten en verwijzing in de schoolboeken naar hun verdorvenheid in het verleden. Zelfs de coup van l980was te wijten aan hun verdorvenheid. Door ene kolonel Valk. Nu komt de kater in de vorm van een ontkenning van de meeste van de verhalen door die rotzak van een Donner, die rot mullato, kolonialist, landverrader etc..

Ik ontken dat het in Suriname verschrikkelijker was dan elders. Een land als Haïti had een bevolking van bijna 4 miljoen zielen toen de Spanjaarden daar voet aan wal zetten. Er is niet een halve Indiaan overgebleven. Ze werden allen uitgeroeid of stierven aan allerlei ziekten.. Dat gebeurde ook met landen als Jamaica, Barbados etc.

De voorouders van de Aucaners werden beslist niet mishandeld. Ze werkten in de bossen en konden gemakkelijk de benen nemen. Ze hadden het recht pluimvee e.d. te houden en houtskool te maken en in de stad te verkopen. Ze kwamen in verzet toen een plantagehouder het in zijn hoofd haalde om een paar van hen over te brengen naar zijn suikerplantages waar het werkelijk ploeteren was.

Het verhaal van mevrouw Duplessis die het hoofd van een kind onder water zou hebben gehouden tot het zou ophouden met jengelen is beslist een anansietorie. Een slaaf, als die nou baby was of niet was geld waard.  Een eenvoudige waarschuwing aan de moeder dat het kind verkocht zou worden zou wel genoeg zijn geweest.

Berucht was wel de ex vrouw van gouverneur Mauricius. De vrouw was gek geworden toen haar man haar in de steek liet vermoedelijk voor een zwarte vrouw. Ze nam wraak op zwarten. Maar ze werd onder curatele gesteld en het beheer over haar plantages werd haar ontnomen.

Tijdens de Marron oorlogen  werden een paar vrouwen en mannen die gevlucht  en gevangen genomen waren, door een rechtbank schuldig bevonden, veroordeeld en gedood  hetgeen door velen wordt verafschuwd. (Lees mijn boek eens: De Marronoorlogen).Tijdens het Bouterse regime werd hetzelfde aantal intellectuelen die van groot belang zouden zijn geweest voor dit land gevangen genomen en zonder veroordeling eerst mishandeld en dan gedood. Hetgeen door velen wordt bejubeld.

Alsnog prettige srefidensie toegewenst.